فن وادب (اراک)

معلمی ازجنس شهدا

abaeihzaveh — Tue, 06 May 2008 12:58:29 GMT

««معلمی ازجنس شهدا»»

درمدت عمرم همه جور معلمی دیده ام،ازآنها که تمام قد معلم هستندولایق این عنوان بزرگ ،تا آنهایی که از معلمی فقط یک حکم رسمی دارندوبه پیکر آموزش وپرورش آویزان هستند ودراین وادی عمر خودودیگران راتلف میکنند وهمیشه در آرزوی داشـتن یک شغـل دیگر بوده اند وا ز روی ناچاری یابی عرضه ای معلمی راحرفه انگاشته؛خودسوخته وجماعتی ازبندگان خوب خدا را نیز سوزانده اند!

مردان وزنان وارسته ای رادرکسوت معلمی درک کرده وتوفیق شاگردی یا خدمتگـزاری آنها را داشته ام که نامشان نیز امید زندگی وبالندگی به دیگران میدهد وخون حیات رادراندام مخاطبین به جریان می اندازد وآقای غـفـور غـفـوری یکی ازآنهاست .

برای ادامه مطلب لطف کنید کلیک روی ادامه مطلب

گرامیداشت مقام معلم

abaeihzaveh — Thu, 01 May 2008 09:57:07 GMT

پاسداشت مقام معلم

به نام او که اول معلم عالم هستی است

دگر بار رسیدیم به 12اردیبهشت سالروزشهادت معلم واستادی وارسته وتوانمنددرهمه ابعادعلمی،اخلاقی، اجتماعی،سیاسی،استوره تقواوخطیبی کم نظیر که آثاربه جامانده ازایشان مورداستفاده خاص وعام میباشد ودرشان اوهمین بس که امام(ره)آثارایشان رابی استثناءتائید ومطالعه آنرابرای عارف وعامی مورد تاکید قراردادند .

این مناسبت سرمنشاء پاسداشت مقام رفیع معلم نیزهست وهرساله کمابیش یک هفته به این مهم پرداخته میشودوهرکس بنوعی معلم خویش یامعلم های خودوجامعه رامورد تکریم قرارمیدهد.گرچه این عمل درنوع خود پسندیده است ومعلمان از یکسو بزرگوارترازاین هستند که توقعی فوق توان مردم ودولت را داشته باشند،اماازسوی دیگر فهیم هستند وزودرنج وچون بطورعمده باپاکترین قشر جامعه یعنی کودکان ونوجوانان سروکاردارند،دل پاکی وصفای باطن آنها رانیزباخوددارند وتبعیض ها واختلاف طبقاتی بسیارمتفاوت نیز آزارشان میدهد.

گذشته ازاین موارد ارزش واعتبار هرجامعه وحتی آینده آن به دست معلمان است والگوی رفتاری مردان وزنان تحصیل کرده سالهای بعد نیزهمین قشرارزشمندازجامعه هستند.لذاشرط عقل است که از حد اقل معیشت که آبرو واعتباروشخصیت آنهاراحفظ کند،برخوردار باشند تابتوانند باخیالی آسوده به کار بزرگ تعلیم وتربیت فرزندان این مرز وبوم بپردازند والگوی مناسبی برای آنها باشند ؛وطبیعی است که شخصیت له ودرهم شده درلابلای مشکلات عدیده نتواند تعلیم دهنده خوبی باشد وبدیهی است که افسرده دل افسرده کند انجمنی را واگرآن انجمن بخواهد آینده ملتش رانیزدردست داشته باشد وبیگانگان نیز مترصد آموزش دلخواه خویش برای کسب آینده باشند؛پایان قصه معلوم خواهد بود.

معلمی که برای گذران زندگی دست به شغلهای دوم وسومی میزند که درشان اونیست وتاثیر کلامش روی دانش آموزانش راازبین میبرد(بخصوص درشهرهای کوچک) وخستگی مفرط کلاس رابرای او تبدیل میکند به استراحتگاه. واگر اضافه کنید بیحوصله ای ،عدم فرصت برای مطالعه وبه روزکردن اطلاعات خود و..... چه الگویی میتواند باشد برای ذهنهای تیزی که روبروی اونشسته اند ؟

به هرحال درست است که کشوری داریم بامشکلات ودشمنان فراوان ومسئوولین برخاسته از بین همین مردم گرفتار انواع مصائب وکاستیها ،اما برای کاهش مشکلات وسربلندی وموفقیت کشور چاره ای نیست جز توجه مادی ومعنوی به این قشر تاثیرگذار ومحترم جامعه به گونه ای که معلم هم ازحرمت لازم برخوردارباشد وهم «دغدغه نان» نداشته باشد ،تا باخیالی آسوده بتواند یار وهمراه دلسوز نظام باشد وفرزندان مام وطن راآنگونه تربیت کند که آن باشند که همه میخواهیم وبتواند پرچمدار پرافتخارفردای ایرانی آباد وسرفرازباشند واین کلام امام(ره) لازم است که درگوش مسئوولین خدوم زمزمه شود که:

"آموزش وپرورش درراس همه مسایل است" وباورکنندکه:

"همه سعادتها وشقاوتها انگیزه اش ازمدرسه هاست وکلیدش دست معلمین است"

پس اگر همه مسائل کشور تن است وآموزش وپرورش سر- راس- لازم است ازسر بیشترمواظبت شود

وبرای رسیدن به سعادتها ودورشدن ازشقاوتها به آنکس که کلید داراین امر میباشد توجه کافی ولازم بشود .

سگ من شو!

abaeihzaveh — Sun, 20 Apr 2008 16:48:04 GMT

سگ من شو- لقمه ای بستان!

داشتم داستانی از شبلی را میخواندم که معروف است،دیدم چقدرداستان واقعی وغم انگیز بسیاری از ماآدمهای بزرگ ! است.

نقل شده است که شیخ الشیوخ شبلی رحمه الله برای بجا آوردن دو رکعت نمازبه مسجد رفت .

دید دو پسرک درحال طعام خوردن هستند،یکی بچه منعم که طعامش نان بود وحلوا ،ودیگری پسرکی درویش که طعامش نانی بود خشک وبه آن دیگری التماس میکرد که لقمه ای از طعامش به او بدهد .وپسرک هم شرطی داشت وآن اینکه-سگ من شو، پارس کن ولقمه ای بستان ! وبچه درویش چنین میکرد.

در داستان آمده است که:«نگه کنید که قانعی وطامعی به مردم چه رساند !اگر چنان بودی که آن کودک به نان تهی قناعت کردی وطمع از حلوای او برداشتی،وی راسگ همچون خویشی نبایستی بود».

کجاست شبلی تا ببیند کودکانی ازآن نوع که قدشان بزرگ شده است وقدرشان همان اندازه مانده است وبرای اجابت خواسته های شکمی و....سگ که میشوند وپارس میکنند، بماند، پاچه هم میگیرند،پاپوش می دوزند، دین هم میدهند وچشم بسته ازمثل خود یا پست تر!(گدای معتبر)فرمان میبرند وبا اجازه دم هم میجنبانند! آخر آن پسر منعم هم بزرگ شده است،پست دارد ولابد قدرت وبه دنبال آن مایه هم دارد وخواسته هایش بزرگ شده وبه سگ پارسی تنها قناعت نمیکند!!

چه خوب میشد اگراین کودکان میفهمیدند که آدمیزاده اند. امااین قصه همه روزگاران است با شدت وضعف موقعیتها.

کجایی شبلی؟ کجایی تا بدانم اگر امروزآن کودک ها راببینی، آن دورکعت نماز،بجای آوردن میتوانی ؟یا برای سگ بچگان نماز حاجت میخوانی..........................................کجایی؟؟

جرم دوستداری

abaeihzaveh — Thu, 17 Apr 2008 09:46:50 GMT

این هم شعری ازمرحوم ملک الشعراتا چه درنظرافتدوچه برداشت شود

خوبرویان یاررادرعین یاری میکشند دوستداران رابه جرم دوستداری میکشند

مرغ وحشی چون نمی افتدبدست کودکان مرغ دست آموز رابا زجروخواری میکشند شاهـدان دیرجوش ،ازدوستـان باوفــا زود سیرآیندو ایشـان رابه زاری میکشند

دوستان خاص رامانند مرغ خانگی درعروسی وعـزابررسم جاری میکشند

سرشبانان قی المثل گوساله پابسته را درقبال جســــتن گــاوفـــراری میکشند

تامگرازکیدبدخواهان دمی ایمن شوند نیک خواهان راازفرط خام کاری میکشند

بهرقربان برسرراه حسودان دورو غمگساران رابجای غمگساری میکشند

چون وزیروپیل ورخ افتادند وشاه ماندبی اصحاب بایک زخم کاری میکشند

تجـربـتها کرده ایم ازکـاردولت ها بهـار

گرنگشتی اختیاری اضطراری میکشند

پیرامون انتخابات هشتم

abaeihzaveh — Sun, 13 Apr 2008 17:18:18 GMT

«انتخابات هشتم»

انتخابات مجلس هشنتم به غیرازتعدادی ازمناطق که به دور دوم کشیده شد،به اتمام رسیده وعمده قانونگزاران مشخص شده اند.بطورقطع دستگاهایی وظیفه تحلیل چگونگی روندانتخابات،نوع تبلیغات ،درصد شرکت مردم درمناطق مختلف واینکه چه افرادی حائز بیشترین آراشدندوباچه روشی؟آیا توانمندی نامزد باعث اقبال مردم شد یا تحت تاثیرروش خاصی ازتبلیغ به اورای دادند؟رابه عهده خواهندداشت ونمیشودخوشحال ازاینکه فلانی رای آورد ویا تاسف ازرای نیاوردن فلان،ازکنار این قضیه مهم گذشت.

دراستان مرکزی زیر50%یعنی46.78به پای صندوقها رفتندکه حوزه اراک-کمیجان وخنداب با کمترین شرکت کننده یعنی37.44%(که قطعاشهراراک به تنهایی چندین درصد پایین تراز رقم مذکوربوده است)وحوزه تفرش با77.69%بیشترین شرکت کننده رابه خوداختصاص دادند.

پس ازاراک حوزه ساوه با42.26%کمترین وبعدازثفرش ،شازندبا71.22%بیشترین آرا را داشتند.که جای بررسی ودقت نظروکتکاش بیشتری راازسوی مسئولین ذیربط دارد.

درمرکزاستان نفراول دوره قبل یعنی مهندس عباس رجایی توانست همان رتبه را با 62514رای حفظ کندوهنوز مورداعتماد رای دهندگانش باشدکه این امر به تنهایی ارزشی بیش ازورود به مجلس برای باردوم راداردوازاین بابت هم باید به ایشان تبریک گفت وآرزوی توفیق وخدمتگزاری روزافزون برایشان داشت.

آقای احمد لطفی هم بابرنامه ریزی ازمدتها قبل یعنی زمانی که شهردارازاک بودند وباکارمداوم(اگرچه باحرف وحدیث بسیار)توانست56646رای راجذب کند وخودرابرای چهار سال درمعرض قضاوت مردم قراردهد.انشاالله درخدمت بهمردم وکشوراسلامی روسفید باشندوموردعنایت حق تعالی.

اماتبلیغات نامزدها وطرفداران آنها وتاثیرروش آنهاورعایت قوانین یاخلاف آنرانباید ازنظر دور داشت،زیرااین امر بیانگرشخصیت،طرزتفکروتوانمندی وبیانگر مقدارالتزام عملی به قانون و دین و وامداربودن یانبودن یک کاندیدا میباشد.

وقتی نامزدی به هرقیمتی باهزینه های نامحدود،سفره های رنگین درازمدت ووعده هایی که درمحدوده وظایف نمایندگی نیست،یاعوامفریبی هاواستفاده ازتوانمندی مالی واجتماعی دیگران بیش ازحد متعارف وبعضا قانونگریزیهایی مثل تبلیقات زودهنگام، یا تبلیغات خلاف مثل عکسهای پشت شیشه مغازه هاواتومبیل هاوپلاکاردهایی باعنوان ستاد مردمی وخریدن رای واستفاده ازموقعیت اداری هواداران وبکارگیری زیر دستان،و.... میخواهد به جرگه قانونگزاران بپیوندد!هیچ وظیفه ای اولویت دارترازبرداشت ازکشته های خود وپشتیبانان مالی،اجتماعی وسیاسی خودنخواهدداشت.ولذا برای مردم میماند یک وعده غذای چرب خوردن وچهارسال قاشق خالی به دهان بردن.وبرای چنین نمایندگانی ادای دین های بسیاری که به گردن دارد؛زیرا هیچ سرمایه گذاری بدون امید برگشت سود وسرمایه برای عزیزترین کسش هم اقدام نخواهد کرد.واگر نماینده ای بخواهد غیراز این عمل کند وبه سوگندش وفادار بماند،قبل ازدیگران بدست همین یاران انتخاباتیش زمین گیرخواهدشد.

روش تبلیقاتی مذکور اگر چه از نظر عقلامذموم است ودرشان یک نماینده شورای اسلامی نیست ،اما هنوزبعضی ازآن جواب مثبت میگیرند.

نیاز به همنوع

abaeihzaveh — Thu, 10 Apr 2008 20:30:03 GMT

شخصی درمحضرامام زین العابدین(ع)عرض کرد:خدایا،مرا به هیچ یک ازبندگانت محتاج مکن . امام فرمود:هرگز چنین دعایی مکن،زیراکسی نیست که محتاج دیگری نباشدوهمه به هم نیازمندند،دعاکن که خداوندترانیازمندافراد پست فطرت وبد سرشت نکند.

خنده سنگری دیگر

abaeihzaveh — Mon, 07 Apr 2008 08:14:18 GMT

«خنده سنگری دیگر»

هرکی تفنگشوگم کنه اعدام میشه .... واوخنده اش

راگم کرده بود.

گفت:پاشو.گفتم چکارکنم؟گفت بروبجنگ.

گفتم :مگه شروع شده؟گفت:خودتوبه خنگی نزن.تودرجبهه متولدشده ای ومدتها جنگیـده ای.....گفتم:دروغه.

بزورسعی میکردخونسردیش راحفظ کند.ولی لحن صدایش تغییرکرده بودویکنوع تشنج عصبی دراوبخوبی نمایان بود.اینبار باصدای دورگه وگرفته ای گفت:پاشو ازتوی پیله ات بیا بیرون واین زخم عمیقو روی قلبت نگاه کن شاید همه چیزرو بفهمی.

گفتم: نه رفیق...این زخم یک دشمن نیست.یادگار یه دوسته!!

سکوتی تلخ روئید.سرانجام اوسکوت راشکست وبالحن آمیخته باتاسفی گفت:یه روزگاری تو باعث افتخارمابودی.تجربه های تودرجنگ مایه امیدمابود.وبعد یهو منفجر شد. بی حوصله و خشمگین فریاد زد:ولی حالا مثل یک بزترسو خودتو به موش مردگی زدی.

لحن صدایش دوباره تغییر کرد. ملتمسانه گفت: پاشو، ازت خواهش میکنم پاشو برو بجنگ.

گفتم :بین مامدتهاست آتش بس اعلام شده. تااومد حرف بزنه پریدم تو کلامش که:میدونم، او همچنان شلیک میکنه!

میدونم که سینه ام،هم چنان آماج گاه گلوله های بی دریغ اوست،ولی:هرگز شلیک نخواهم کردو نخواهم جنگید.

نگران ومضطرب فریاد زد:پس تفنگتو بده تامن بجنگم وشلیک کنم.

غم سنگینی روی دلم ریخت وباحسرت وافسوس نگاهش کردم.که میگفت یالله تفنگتو بده ،بزار من باهاش بجنگم.

به او چه بگویم؟!بگذار حقیقت رابرایش عریان کنم،به او میگویم رفیق شفیق،تفنگهامان پوسیده است ومهماتی درکارنیست وفشنگهامان درفراموشی نم کشیده است. بنابراین حربه جدیدی را برعلیه دشمن آزمایش خواهیم کرد.

بالبخندی حاکی ازرضایت گفت متشکرم تو همیشه یک جنگجو بوده ای وهماره خواهی جنگید. ولی ازچه حربه ای میخواهی استفاده کنی؟گفتم:ازخنده!میخواهم بخندم...

درخودفرورفت وخیره بسوئی نگریست وصدایی ازته گلویش بیرون آمدکه:آه،چه جنگ وحشتناکی خواهدشد!!—

لحظه ای بعد،هردوزیررگباری ازناکامیها،دروغهاوخیانتهازمزمه میکردیم:«خنده بر هردرد بی درمان دواست» ومیخندیدیم،قهقهه میزدیم ومیرفتیم؛ میرفتیم تادرمه آلوددوردست امیدهای تازه ای راجستجو کنیم...////------------------

00000000000000000000000000000000000000

بازنشستگی فرصت مغتنمی است برای مطالعه وتحقیق؛دربین کتابهایم پرسه میزدم به کتابی با عنوان "بیگاری..!"مجموعه طرح وقصه از آقای هادی گلزاده برخوردم که حاوی یازده طرح وقصه خوب است وقصه بالا یکی ازآنهاست.این کتاب درپاییز1353 به زیور چاپ آراسته شده وحقیریک جلدآنرادرسال 1355تهیه کردم باقیمت85ريال پشت جلد و15% تخفیف.

تبریک نوروز87

abaeihzaveh — Wed, 19 Mar 2008 07:38:27 GMT

عیدنوروزبرهمه ایرانیان درسراسرجهان که دل درگروایرانی آبادوسربلــنددارند،خجســــــته باد

تقسیم شکار به عدل!

abaeihzaveh — Sat, 15 Mar 2008 09:52:18 GMT

داستان تقسیم شکاربه عدل!

آنچه درپی می آیداز کتاب« مولوی وجهان بینی ها درمکتب شرق وغرب » نوشته زنده یاد استاد محمدتقی جعفری انتخاب شده است که تحت عنوان"استبدادنابود کننده خود ودیگران"آمده است .

شیروگرگ وروباه برای شکاررفتند.گاوکوهی وبزوخرگوشی راشکار نمودند.شیرنخست به گرگ دستوردادکه این شکارها رامیان ما تقسیم کن.

گرگ گفت: ای شیر عزیز،گاو کوهی ازآن شماست که بزرگتر از مایی. بزکه حیوان متوسطی است ومن هم متوسطم ازآن من. روباه از همه کوچکتر است،لذاخرگوش هم ازآن روباه میباشد. شیرخشمگین شدوگفت:چگونه جرات کردی با وجود من ودرحضورمن،کلمه من رابرزبان آوری!

شیرفوراپنجه درمغزگرگ زدوگرگ درمیان خون خوددرغلطید ،سپس رو به روباه کردوگفت:بیا جلوواین شکارها را تقسیم کن.روباه پیش آمدوگفت: ای شیرعزیز،این گاو چربی رادرچاشتگاه میل بفرمایید،وبز برای ناهارجنابعالی است وخرگوش هم غذای شامگاهی حضرت عالی میباشد. شیر میگو ید :ای روباه،این عدالت را ازکه آموختی؟

گفت ای روباه عدل افروختی این چنین قسمت زکه آموختی؟

از کجاآموختی این ای بزرگ گفت ای شاه جهان از حال گرگ

نظری برنظرات عنوان دارهای بی نام

abaeihzaveh — Wed, 05 Mar 2008 18:14:18 GMT

نظری برنظرهای خوبان کج فهم

سرآن ندارم که چیزی را توجیه کنم یانظر این بنده خدایی راکه به دستور یاغیر آن، دست بکارشده وبا نامهای متفاوت وکاملا جعلی!همراه با شیطنت مطالبی رانگاشته است،تخطئه کنم میتوانستم آنها را حذف کنم دیدم حیف است که هنر ادبیاتی وروش مرسوم این دوستان که متولیان تعلیم وتربیت جامعه اسلامی هستند به رویت دیگران نرسد.

روی ادامه کلیک کنید