ما امروز خانه های بزرگتر اما خانواده های کوچکتر داریم.راحتی بیشتر اما زمان کمتر

مدارک تحصیلی بالاتر اما درک عمومی پایین تر .آگاهی بیشتر اما قدرت تشخیص کمتر .متخصصان بیشتر اما نیاز نیز بیشتر.داروهای بیشتر اما سلامتی کمتر.

بدون ملاحظه ایام می گذرانیم!خیلی کم می خندیم !خیلی تند رانندگی می کنیم!خیلی زود عصبانی می شویم!تا دیر وقت بیدار می مانیم!خیلی خسته از خواب برمی خیزیم!خیلی کم مطالعه می کنیم!اغلب اوقات تلویزیون نگاه می کنیم وخیلی کم دعا می کنیم!!

چندین برابر مایملک داریم اما ارزشهایمان کمتر شده است .خیلی زیاد صحبت می کنیم.به اندازه کافی دوست        نمی داریم و خیلی زیاد دروغ می گوییم.

زندگی ساختن را یاد گرفته ایم اما نه زندگی کردن را .تنها به زندگی سالهای عمر را افزوده ایم و نه زندگی را به سالهای عمرمان.

ما ساختمانهای بلندتر داریم اما طبع کوتاهتر .بزرگراههای پهن تر اما دیدگاههای باریکتر.بیشتر خرج می کنیم اما کمتر داریم.بیشتر می خریم اما کمتر لذت می بریم.

ما تا ماه رفته و برگشته ایم اما قادر نیستیم برای ملاقات همسایه جدیدمان از یک سوی خیابان به آن سو برویم.

فضای بیرون را فتح کرده ایم اما نه فضای درون را .ما اتم را شکافته ایم اما نه تعصب خود را .

بیشتر می نویسیم اما کمتر یاد می گیریم . بیشتر برنامه می ریزیم اما کمتر به انجام می رسانیم.

عجله کردن را آموخته ایم اما نه صبر کردن را .

در آمدهای بالاتر داریم اما اصول اخلاقی پایین تر.

کامپیوترهای بیشتری می سازیم تا اطلاعات بیشتری نگهداری کنیم تا رونوشتهای بیشتری تولید کنیم اما ارتباطات کمتری داریم.

ما کمیت بیشتر اما کیفیت کمتری داریم.

اکنون زمان غذاهای آماده اما دیر هضم است.

مردان بلند قد اما شخصیت های پست . سودهای کلان اما روابط سطحی .فرصت بیشتر اما تفریح کمتر.تنوع غذای بیشتر اما تغذیه ناسالمتر.درآمد بیشتر اما طلاق بیشتر.

منازل رویایی اما خانواده های از هم پاشیده .

بدین دلیل است که  پیشنهاد می کنم از امروز شما هیچ چیز را برای موقعیت خاص نگذارید. زیرا هر روز زندگی یک موقعیت خاص است.

در جستجوی دانش باشید.بیشتر بخوابید.در ایوان بنشینیدو منظره را تحسین کنید بدون اینکه توجهی به نیازهایتان داشته باشید.

زمان بیشتری را با خانواده و دوستانتان بگذرانید.غذای مورد علاقه اتان را بخورید و جاهایی را که دوست دارید ببینید.

زندگی فقط حفظ بقا نیست بلکه زنجیره ای از لحظه های لذت بخش است .

از جام کریستال خود استفاده کنید.بهترین عطرتان را برای روز مبادا نگه ندارید و هر لحظه که دوست دارید از آن استفاده کنید.

عباراتی مانند «یکی از این روزها» و «روزی» را از فرهنگ لغت خود خارج کنید.

بیایید نامه ای را که قصد داشتیم یکی از همین روزها بنویسیم همین امروز بنویسیم.

بیایید به خانواده و دوستانمان بگوییم که چقدر آنها را دوست داریم.

هیچ چیزی را که می تواند به خنده و شادی شما بیفزاید به تاخیر نیندازید.

هر روز ، هر ساعت و هر دقیقه خاص است و شما نمی دانیدکه شاید آن می تواند آخرین لحظه باشد.اگر شما آنقدر گرفتار هستید که نمی توانید این پیغام را برای کسانی که دوست دارید بفرستید و به خودتان می گویید که :

«یکی از این روزها» آن را خواهم فرستاد ، فقط فکر کنید:

شاید یکی از روزها ممکن است شما اینجا نباشیدکه آن را بفرستید.

 برگرفته ازوبلاگ آفتاب شب

*مختصري درباره درياچه گهر:

درياچه گهرزيباترين درياچه کوهستاني ايران مي باشد. اين درياچه در ۳۵ کيلومتري جنوب شرقي شهر دورود و در ارتفاع ۲۳۵۰ متري از سطح دريا قرار گرفته وشامل دوبخش بنام گهر بزرگ و گهر کوچک ميباشد. مساحت گهر بزرگ۱۰۰ هکتار وعمق درياچه بين ۴ تا ۲۸ متر وعرض آن بين ۴۰۰ تا ۸۰۰ متر وطول آن ۱۵۰۰ متر مي باشد. ميزان بارش ساليانه تقريبا ۹۳۱ ميلي متر است که بيشتر به صورت بارش برف مي باشد. در مه هاي سرد سال سطح درياچه يخ ميزند. براي رفتن به اين در ياچه دوراه وجود دارد يکي از شهر دورود ودومي از شهر ازنا که مسير راه از شهر دورود آسان تر و هموار تر بوده .متوسط زمان سفر از شهر دورود ۱ساعت با ماشين از جاده آسفالته و ۴ساعت پياده در جاده مال رو مي باشد.از نظر امکانات رفاهي نيز جديدا با نصب باطري هاي خورشيدي سيستم روشنايي و شبکه مخابراتي تلفن همراه راه اندازي شده وهمچنين در بين راه استراحت گاه هايي براي تجديد قوا و ادامه راه وجود دارد.

*درياچه گهر به روايت تصوير:

چند روز پيش من به همراه چند تن از فاميل به اين درياچه رفته بوديم عکس هاي زيادي گرفتم وگلچيني از آنها را براي شما در اين پست مي گذارم.عکس ها شامل نماهاي مختلف از درياچه گهر مسير راه وکوه هاي اطراف ميباشد.

در ضمن به شما هم پيش نهاد مي کنم حتي براي يک بار هم شده به اين در ياچه سري بزنيد.اميدوارم ديدن اين عکس ها بهانه اي براي اين سفر شود. راهنمایی خواستید من هستم

براي تماشاي عکس در قطع  بزرگ بر روي آن کليک کنيد*(عکس در قطع بزرگ بدون ویرایش میباشد.)

سال تحصیلی جدید آغاز شده است تاتکرار مکررات دیگری شکل گرفته باشدوازاین رهگذر جامعه ، گامی روبه جلو رابا عزم وانرژی ای نوبردارد وطبیعی است که این امر شور وحالی رادربین خانواده ها ودانش آموزان آنها ایجاد میکند وتکلیف آنها مشخص میشود ودغدغه های بسیاری فروکش میکند وگویاجریان عادی زندگی با این شروع روان ومنظم ترمیگردد.

ازمیان دوره های تحصیلی بیشترین شور واشتیاق در میان دانش آموزان ابتدایی دیده میشودوپس ازآن هر چه به سمت بالا میرود کم رنگ وکم رنگتر میشود وانگیزه ها درحد نا خوشایندی به سمت صفرمیل میکندودرصدی نیز کاملا بدون انگیزه عمرتلف میکنند که به طور قطع مد نظر برنامه ریزان کلان آموزشی قراردارد.

وقتی سالهای بسیار آشناییی خود باآموزش وپرورش را مرور میکنم متاسفانه جمله ای را که میشود به رغم همه فرازها وفرود هاتـابـلـو کرداینست    : "دریغ ازپارسال"!

سال جدید به نظرمی آید که سال فشارمضاعف ونومیدی مدیران باشد استرسی که برای شروع سال دردل داشتند وکاسه چه کنمی برای ادامه دردست؛خود بیانگر این واقعیت تلخ است.واینروزهاهر مدیری درهرسطحی درهنگام برخورد،اولین جمله ای که به من گفته اند این بوده است که "راحت شدی کاش ما هم بازنشسته میشدیم،خوشا به حالت"!!بااین دستورالعملهای جدید وتنگناها مانده ایم چگونه سال را به آخر برسانیم-یعنی کیفیت پیش کش-

اگراین روند جدید درجهت تحول هم باشد فعلا برای مدیران باعث تهوع شده است لذالازم است که جهت رفع نواقص یا توجیه مدیران به سرعت اقداماتی ازسوی مسئوولان ذیربط صورت پذیرد،قبل ازآن که زمان مفید برای آموزش وپرورش نسل فعلی وآینده سازان فرداازدست برود وفرصتها تبدیل به تهدید گردد وافسوس بماند برای دلسوزان نظام مقدس و خوشحالی برای دشمنان .